obok bardziej eleganckich form wołacza: Basiu!, Agnieszko!.
Końcówki mianownika l.p. Sytuacja męskie, niektóre żeńskie (z reguły miękkotematowe) większość żeńskich nijakie twardotematowe i niektóre miękkotematowe większość nijakich miękkotematowych Końcówka ∅ -a -o -e Przykłady stół, gołąb, ryś, krew, mysz małpa, kasza, ziemia niebo, drzewo, płuco pole
Wyrazy takie jak męskoosobowe poeta, sędzia, książę, dziadzio, gauczo, męskożywotne satelita, Reksio, nijakie imię, zwierzę, akwarium, żeńskie pani mają końcówkę niezgodną z podanymi zasadami.
Końcówki mianownika l.m. Sytuacja męskie nieosobowe i żeńskie, twardotematowe męskoosobowe twardotematowe męskoosobowe miękkotematowe męskie nieosobowe i żeńskie z M. l.p. -a, miękkotematowe nijakie żeńskie z M. l.p. -0 Końcówka -y (-ki, -gi) -´i/-owie (-cy, -dzy, -rzy) -e/-owie -e -a -i/-y/-e Przykłady te stoły, małpy, ptaki, nogi ci doktorzy, Polacy, chłopi, Włosi (zamiast *Włoszy, pojawia się fonetyczna miękkość) ci królowie, goście te gołębie, rysie, kasze, ziemie te pola, płuca, drzewa te kości, myszy, noce