Całość tej epoki umownie dzielona jest na trzy fazyK. Estreicher, s. 116-117.: okres wczesnoklasyczny (480–445 p.n.e.) – związany przede wszystkim z rozpoczętą po II wojnie perskiej odbudową Aten okres klasyczny – związany z działalnością Peryklesa, czyli akméW dawnych Atenach, s. 275. okres późnoklasyczny – obejmujący czasy po zakończeniu wojen peloponeskich i włączenia Grecji do imperium Aleksandra Wielkiego.
Okres wczesnoklasyczny (480–445 p.n.e.) Po zwycięstwie pod Salaminą doniosłe znaczenie w rozwoju sztuki zyskały Ateny, zwłaszcza za rządów Peryklesa, który zapoczątkował odbudowę i rozbudowę Aten (głównie Akropolu). Odbudową kierował Fidiasz, projektantami i wykonawcami budowli byli: Iktinos, Mnesikles i Kallikrates.
Architektura i urbanistyka Podczas odbudowy zniszczonych miast stosowano prostokątną siatkę ulic. Przestrzegano zasady rozdziału dzielnic mieszkalnych, handlowych i reprezentacyjnych. Domy mieszkalne, których najważniejszą częścią był perystyl, budowano na planie prostokąta, wpisując je w wydzieloną działkęK. Estreicher, s. 138.. Najważniejszym miejscem, wokół którego koncentrowała się zabudowa, była agoraW dawnych Atenach, s. 27-38.. Oprócz reprezentacyjnej agory w centrum miasta wznoszono również (przeważnie na obrzeżach zwartej zabudowy) agorę handlowąEncyklopedia sztuki starożytnej, s.