Później wchodziła w skład Akwitanii jako hrabstwo, a później jako hrabstwo i delfinat Owernii. Owernia podzielona została na kilka części, które należały do możnych rodów francuskich (m.in. Burbonów), a także do biskupów z Clermont. Ostatecznie pod koniec XVII wieku całą Owernię włączono do Korony francuskiej.
W 1790 historyczne prowincje zostały podzielone na departamenty. Ziemie historycznej Owernii weszły w skład 3 departamentów. W latach 70. powołano region administracyjny Owernia, powracając do historycznej nazwy. Swoim zasięgiem obejmował on inne krainy historyczne: Burbonię, Velay (Langwedocja) i Lyonnais.
Geografia thumb|left|200px|Szczyt Puy de Dôme – jeden z wulkanicznych szczytów Owernii Region Owernia był położony w środkowej Francji. Jest krainą o rzeźbie wyżynno-górzystej. Znaczną część regionu zajmował wulkaniczny Masyw Centralny, którego kulminacją jest Puy de Sancy (1885 m n.p.m.). Najważniejszymi rzeki tego regionu były Loara, Dordogne i Allier.
Słabo zaludnione górskie obszary Owernii, porośnięte lasami dębowymi i sosnowymi (27% powierzchni regionu), podlegały ochronie w dwóch parkach regionalnych: Volcans d’Auvergne i Livradois-Forez.