Teksty piosenek są śpiewane w wymyślonym przez zespół języku zwanym Vonlenska (isl. język nadziei). Nie jest to prawdziwy język, jako że brak w nim gramatyki, aczkolwiek sylaby są tak zestawione, że brzmią jak prawdziwe wyrazy. Wiele powtarzających się "fraz" brzmi do złudzenia jak frazy w języku angielskim, np. "you sold", "you sigh so long", "you sat alone". Nie jest do końca jasne, czy efekt jest celowy. Do płyty CD dołączona była książeczka zawierająca dwanaście czystych stron, a słuchacze zachęcani byli do wymyślania własnych znaczeń do słów.
Pierwszy utwór z albumu został wydany jako singel oraz zilustrowany teledyskiem w reżyserii włosko-kanadyjskiej realizatorki Florii Sigismondi. Klip został wydany w lutym 2003 r. i przedstawia dzieci bawiące się podczas zimy nuklearnej pod ochroną groźnie wyglądających masek przeciwgazowych. MTV ogłosiła klip najlepszym teledyskiem 2003 r. podczas ceremonii Europejskich Nagród Muzycznych.
Ostatni utwór jest piosenką bardzo dramatyczną, bardzo daleką od nieoficjalnego tytułu "piosenka popowa". Zaczyna się powoli, prawie jak we śnie, rozpoznawalnym riffem gitarowym, ale po kilku minutach nadchodzi intensywny finał. Jest to najczęstszy zamykacz koncertów grupy.