W tym składzie zaczęli odbywać próby w Łódzkim Domu Kultury, a regularne występy rozpoczęli w Estradzie Łódzkiej w 1964 i od tego momentu liczona jest data powstania zespołu. Tworząc zespół, zainspirowali się brytyjską grupą The Beatles. Nazwę zespołu – początkowo brzmiącą The Troubadours – wymyślił Bogdan Borkowski. W 1965 do formacji na krótko dołączyła Sława Mikołajczyk, z którą za wykonanie utworu „Ondraszku, Ondraszku” zdobyli nagrodę za debiut na 3. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W tym samym roku zagrali koncert w Hali Sportowej w Łodzi przed 12-tysięczną publicznością. Byli, obok Czerwonych Gitar, jednym z najbardziej popularnych polskich zespołów bigbitowych, łączących elementy rocka z polską muzyką ludową. Wiosną 1967 roku S. Mikołajczyk, K. Krawczyk i M. Lichtman odeszli do eksperymentalnego zespołu Andrzeja Bajkowskiego Izomorf 67, z którym nagrali kilka piosenek, zaś Sławomir Kowalewski, Jerzy Krzemiński, Bogdan Borkowski i ponownie Aleksander Kawecki, próbowali współpracować z Martą Martelińską, zaś piosenka Słoneczniki w ich wykonaniu, zajęła 3 miejsce na liście przebojów Rozgłośni Harcerskiej, lecz muzycy ostatecznie i tak zawiesili działalność Trubadurów, ponieważ Krzemiński, Borkowski i Kawecki postanowili współtworzyć nowopowstającą grupę No To Co.