Towarzyszą mu zazwyczaj kalcyt, kwarc, epidot, wezuwian, grossular, hematyt, willemit, hausmanit, chloryt, hedenbergit, diopsyd, magnetyt i klinochlor.
Miejsce występowania Na świecie – Niemcy (Smreczany, Saksonia i Badenia), Austria, Szwajcaria, Rosja – Ural, USA – Arkansas, Grenlandia, Norwegia, Szwecja, Włochy – Alpy Włoskie, Piemont – topazolit, Uganda, Grecja, Francja, Finlandia, Sri Lanka, Iran, Japonia, Madagaskar, Mjanma, Kazachstan, Meksyk, Kongo, Korea Południowa, Namibia, Kanada – Kolumbia Brytyjska.
Polska – w Kowarach, Miedziance, Nasławicach, Kletnie i Podzamku (skarny) na Dolnym Śląsku. Sporadycznie spotykany w Górach i na Pogórzu Izerskim.
Zastosowanie znaczenie naukowe i kolekcjonerskie Demantoid jest bardzo cenionym kamieniem szlachetnym, szczególnie jego jaśniejsze odmiany (wykazują wspaniały ogień). Z melanitu wyrabia się biżuterię żałobną. Mimo że dość poszukiwany w jubilerstwie, zastosowanie jest ograniczone brakiem dobrego surowca. Pozyskiwane kryształy są zazwyczaj niewielkie i często zanieczyszczone. Oszlifowane kamienie zazwyczaj nie przekraczają masy 2–3 karata. Szlifowany jest zwykle fasetkowo. stosuje się go wyrobu pierścionków, broszek i wisiorków. pospolity surowiec dla przemysłu materiałów ściernych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Krzemiany (minerały)