FDP uzyskała wówczas wpływ na politykę zagraniczną (jej przedstawiciel Walter Scheel został ministrem) i sprawy wewnętrzne (tutaj na czele resortu stanął Hans-Dietrich Genscher). W 1974 roku SPD „odwdzięczyło” się popierając kandydaturę Waltera Scheela na prezydenta RFN. Koalicja z socjaldemokratami rozpadła się w 1982 roku. Od tej pory aż do 1998 roku FDP tworzyła wspólnie z CDU/CSU koalicyjny rząd Helmuta Kohla. Następnie pozostawała w opozycji do 2009 roku, kiedy ponownie stworzyła z chadecją koalicyjny gabinet – drugi rząd Angeli Merkel.
W wyborach do Bundestagu w 2013 roku liberałowie nie przekroczyli progu wyborczego i, po raz pierwszy, nie znaleźli się w Bundestagu (otrzymali 4,8% głosów).
W wyborach w 2017 roku ugrupowanie wróciło po 4 latach do Bundestagu. Uzyskało wynik 10,7%.
W wyborach w 2021 roku ugrupowanie otrzymało 11,5% oraz 94 mandaty, czyniąc z partii czwartą siłę w Bundestagu. Po wyborach FDP weszło w koalicję z SPD i Zielonymi, tworząc koalicję sygnalizacji świetlnej. W gabinecie Olafa Scholza politycy FDP zarządzali 4 ministerstwami: