Tradycyjnych Praktyk Dotyczących Zdrowia Kobiet i Dzieci () zaczął nazywać je okaleczaniem żeńskich narządów płciowych w 1990 roku, a Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) poszła ich śladem w 1991 roku.
W krajach, w których „FGM” jest powszechne, wiele wariantów praktyki znajduje odzwierciedlenie w dziesiątkach terminów, często nawiązujących do oczyszczania. W języku Bambara, używanym głównie w Mali, jest ono znane jako bolokoli („mycie rąk”), a w języku Igbo we wschodniej Nigerii jako isa aru lub iwu aru („wziąć swoją kąpiel”).
Klasyfikacja alt=|mały|328x328px|Graficzne przedstawienie różnych metod okaleczania żeńskich narządów płciowych
Procedury te różnią się znacznie w zależności od pochodzenia etnicznego i indywidualnych praktykujących. Podczas badania przeprowadzonego w 1998 roku w Nigrze kobiety odpowiedziały ponad 50 różnymi terminami, kiedy zapytano je, co im zrobiono. Problemy z tłumaczeniem są spotęgowane przez dezorientację kobiet co do tego, jakiego rodzaju okaleczeń narządów płciowych doświadczyły, a nawet czy doświadczyły ich.
Typy Typ I: częściowe lub całkowite usunięcie łechtaczki i/lub napletka łechtaczki.