Ulica Wolska – ulica w dzielnicy Wola w Warszawie.
Opis Nazwa ulicy, nadana oficjalnie w 1771 roku, pochodzi od nazwy wsi Wielka Wola, do której prowadziła jako trakt wychodzący ze Starej Warszawy w kierunku zachodnim. Od najdawniejszych czasów jest główną ulicą Woli. Około 1820 jako pierwsza w tej części miasta otrzymała (na swoim wschodnim odcinku) nawierzchnię z bruku i została uregulowana.
W 1908 roku ulicą po raz pierwszy pojechały tramwaje elektryczne.
W okresie międzywojennym w domu nr 147 mieścił się XIX komisariat Policji Państwowej.
W czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku ulicę na wysokości ulic Redutowej i Gizów przegrodzono barykadą, zbudowaną m.in. z dwóch wozów tramwajowych. 9 września nastąpił atak wojsk niemieckich ulicą Wolską na polskie pozycje w rejonie barykady i cmentarza prawosławnego, bronione przez żołnierzy 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich. Obrońcom udało się zatrzymać kolumnę niemieckich czołgów i samochodów pancernych, m.in. dzięki podpaleniu ok. 100 beczek z terpentyną, wytoczonych z Fabryki Przetworów Chemicznych „Dobrolin” i rozmieszczonych 8 września na ok. 100-metrowym odcinku ulicy. Wieczorem tego dnia Niemcy wycofali się z Woli.