Matylda Szczudłowska, z domu Pawińska (ur. 14 kwietnia 1902 we Lwowie, zm. 3 kwietnia 2006 we Wrocławiu) – polska uczona, specjalistka okulistyki weterynaryjnej, docent Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu.
Uczęszczała do Gimnazjum Realnego Królowej Jadwigi we Lwowie, gdzie w 1920 uzyskała maturę. Podjęła następnie studia na Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, uzyskując w 1925 dyplom lekarza weterynarii. Przez osiem lat kształciła się również w lwowskim Konserwatorium w klasie fortepianu. Od 1925 pracowała jako asystent w Akademii Medycyny Weterynaryjnej, kolejno w Katedrze Nauki o Badaniu Środków Spożywczych Zwierzęcego Pochodzenia (u Alfreda Trawińskiego), Katedrze Chorób Wewnętrznych (u Zygmunta Markowskiego) i Katedrze Farmakologii (u Wincentego Skowrońskiego). W 1930 na podstawie rozprawy Oznaczenia sprawności układu śródbłonkowo-siateczkowego u krów obroniła dyplom doktora nauk weterynaryjnych.