Podczas pobytu pacjenta w szpitalu, kodowaniu podlegają wszelkie procedury związane z leczeniem, zabiegami i operacjami, które przeszedł. Uznaje się, że kodowanie procedur powinno być przynajmniej czteroznakowe. Trzy znaki są niewystarczające dla celów weryfikacji płatności i przydzielania pacjentów do grup diagnostycznych.
Priorytety w kodowaniu (w przypadku większej ilości wykonanych zabiegów): procedury terapeutyczne (w tym chirurgiczne) nad procedurami diagnostycznymi procedury związane z rozpoznaniem zasadniczym jeżeli więcej procedur związanych jest z główną przyczyną pobytu w szpitalu, pod uwagę bierze się chronologię wykonanych zabiegów jeżeli dwa zabiegi występują jednocześnie, ważniejszy jest ten, który wiązał się z usunięciem tkanki lub organu Kolejne kroki w kodowaniu zabiegu: określenie właściwej kolejności kodowania określenie jakiej części ciała/tkanki/organu dotyczy procedura odszukanie w klasyfikacji odpowiednich kodów dla wyznaczonej części ciała sprawdzenie, czy kod obejmuje dany zabieg zakodowanie zabiegu jak najbardziej szczegółowo (przynajmniej 4 znaki) jeśli istnieje kod dla danego zabiegu, wprowadzenie go do dokumentacji jeśli nie istnieje taki kod, odszukanie w odpowiedniej rubryce zatytułowanej „inne”, zbliżonej procedury
Lista kodów ICD-9-CM