rubli, czyli 2,666 mln złotych polskich) przeznaczył na nie w testamencie.
Jedyny syn Jana Blocha – Henryk nie wdał się w ojca, nie kontynuował kariery ojca, zadowolił się pozycją średnio zamożnego właściciela ziemskiego (choć ożenił się z hrabianką Izabellą Wodzińską), gospodarującego w majątku rodzinnym Łęczna, utrzymywał piękną stajnię koni wyścigowych, w życiu gospodarczym znaczniejszej roli nie odegrał.
O przedsiębiorstwie kolejowym i kantorze Jana Blocha już przed I wojną światową nic nie było słychać, także w okresie międzywojennym, mimo że Emilia Bloch zmarła dopiero w 1921.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 181-3/4-1).
Publikacje Pod jego kierownictwem opracowano w języku rosyjskim obszerne publikacje: “Wpływ dróg żelaznych na stan ekonomiczny Rosji” (1878), przełożone następnie na języki: polski i francuski “Finanse Rosji” (1882), przełożone na języki: polski i francuski i niemiecki. Z innych publikacji Blocha warto wymienić “Przemysł fabryczny Królestwa Polskiego” (1884) “Ziemia i jej oddłużenie w Królestwie Polskim” (1891) “Przyszła wojna” 7-tomowa (1893-1898), dzieło tłumaczone na wiele języków i najlepiej znana w świecie publikacja Jana Blocha, niekiedy uważana za jedyny powód, dla którego znane było nazwisko Jana Blocha. Na początku 1901 Akademia Umiejętności zgłosiła “Przyszłą