W PRL pozwolono mu tylko na nakręcenie kilku filmów dokumentalnych.
Po wojnie często bywał na Górnym Śląsku. Napisał scenariusz filmu Synowie płonącej ziemi, będący fabularyzowaną historią górnictwa. Filmu nie udało się zrealizować, ale fragmenty scenariusza opublikowano w katowickim tygodniku „Odra”.
Przymierzał się do realizacji dzieła o królowej Jadwidze i o św. Maksymilianie Marii Kolbem. Po tych zamierzeniach pozostały scenariusze.
W 1947 roku wziął ślub z Wiktorą Węcłowską. Doczekali się syna Jacka Jerzego.
W 1949 rozpoczął realizację filmu Wesele na Kurpiach dla Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi, udało się go ukończyć dopiero w 1957 roku. Od 1956 roku pracował w Wytwórni Filmów Oświatowych, gdzie tworzył filmy oświatowe i instruktażowe. Mimo starań, nie nakręcił już kolejnych filmów fabularnych.
W 1964 roku wyjechał do Egiptu w celu nakręcenia cyklu filmów. Z Egiptu wyruszył do Paryża, gdzie przybywała już jego żona z synem. Tam podjął decyzję o emigracji. W 1966 roku przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie pracował jako montażysta i scenarzysta. Tam też zmarł 3 lutego 1978 roku. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (katakumby, rząd 111-3).