Alecsandri do Mołdawii wrócił w 1839 r. Został współzałożycielem pisma literacko-społecznego Dacia literară, którego trzy numery pod redakcją Kogălniceanu ukazały się między styczniem a czerwcem 1840 r. Pismo miało profil artystyczno-społeczny, stawiało sobie za cel rozwój literatury rumuńskiej w oparciu o rodzimy folklor, dzieje oraz współczesność kraju. Napisany przez Mihaila Kogălniceanu artykuł programowy pisma stawiał sobie za cel wspólny język i wspólną literaturę dla wszystkich Rumunów. Manifest ten, postulujący działania na rzecz jedności kulturalnej Rumunów, jak i samo pismo Dacia literară, był ważnym etapem procesu zmierzającego do zjednoczenia ziem rumuńskich (Mołdawii, Wołoszczyzny i Siedmiogrodu), a w proces ten Alecsandri zaangażował się w kolejnych latach bardzo mocno. Trzeci i ostatni numer pisma zawierał m.in. opowiadanie Alecsandriego Buchetiera de la Florența, będące jego literackim debiutem. Ze względu na interwencję cenzury, wydawanie pisma zostało zawieszone w połowie 1840 r.