Geowłókniny filtracyjno–separacyjne Najszersza grupa geowłóknin spełniająca funkcje separacji i filtracji. Trwale zapobiegają mieszaniu się różnych warstw podłoża, przez co możliwa jest redukcja grubości warstw nośnych w konstrukcjach podbudów oraz wydłużenie ich trwałości. Właściwości filtracyjne geowłókniny pozwalają na znacznie szybszą konsolidację gruntów poprzez odfiltrowanie wody. Dobór geowłóknin zależny jest od istniejących warunków i potrzebnych efektów. Główne obszary zastosowań to separacja poszczególnych warstw konstrukcyjnych dróg tymczasowych, dojazdów, dróg leśnych, dróg stałych, lotnisk, autostrad, torowisk parkingów, placów składowych, boisk, nasypów, wałów, falochronów i innych konstrukcji ziemnych.
Istotne parametry: Wytrzymałość na rozciąganie: w zależności od projektu. Wodoprzepuszczalność prostopadła do płaszczyzny: według projektu (większa niż wodoprzepuszczlność gruntów w jakich jest stosowana) Odporność na przebicie: według projektu Wydłużenie przy zerwaniu wzdłuż/wszerz pasma pasma: min 40/40%, max 60/60% według PN ISO 10319:1996