Ureche w swym Latopisie jako pierwszy Mołdawianin sformułował tezę o łacińskim pochodzeniu języka mołdawskiego uznając przy tym, iż Mołdawianie i Wołosi są potomkami rzymskich kolonizatorów osiedlających się w Dacji w starożytności, głosił również pogląd o jedności narodowej Rumunów, zamieszkujących Mołdawię i Wołoszczyznę.
Kronikarskie dzieło Grigora Ureche kontynuował Miron Costin (1633–1691), wywodzący się z wpływowego rodu mołdawskiego. Wykształcenie zdobywał on w jezuickich szkołach w miasteczku Bar oraz w Kamieńcu Podolskim oraz prawdopodobnie również we Lwowie. Costin jest autorem Latopisu Ziemi Mołdawskiej od wojewody Arona (rum. Letopisețul Țării Moldovei de la Aaron Vodă), który powstał w latach 1675–1677 i opisuje wydarzenia rozrywające się w przeciągu 66 lat od okresu powtórnego objęcia rządów przez hospodara Arona w 1594 r., do objęcia władzy przez Istrate Dabija w 1661 r. Latopis przedstawia napisane barwnym językiem dzieje polityczne ówczesnej Mołdawii, prezentuje także portrety znanych osobistości, władców i arystokratów mołdawskich.