Również pierwsze druki z terenów Rumunii pisane były w języku cerkiewnosłowiańskim: Mszał (Liturghierul, 1508), Oktoich (Octoihul, 1510) i Ewangeliarz (Evangheliarul, 1512), wydane staraniem mnicha Macarie w klasztorze Dealu (w okolicy Târgoviște).
Za najstarszy zachowany tekst w języku rumuńskim uchodzi datowany na rok 1521 tzw. list Neacșu – bojara z Długopola (rum. Dlăgopole, dziś Câmpulung) adresowany do braszowskiego starosty. Jest to zwarty tekst rumuński, pisany rumuńską cyrylicą i zawierający pewne elementy (formuły wstępu i zakończenia) w języku cerkiewnosłowiańskim. Za najstarszą drukowaną książkę w języku rumuńskim uchodzi Katechizm luterański (Catehismul Luteran), wydany w 1544 r. w Sybinie staraniem Filipa Mołdawianina (Filip Moldoveanul). Do dziś nie zachował się żaden egzemplarz tego tekstu. Z tego okresu pochodzi kalwiński Śpiewnik Carte de cântece – jedna z pierwszych prób użycia alfabetu łacińskiego dla zapisu języka rumuńskiegoByła to próba nieudana zwłaszcza że do zapisu języka rumuńskiego użyto ortografii węgierskiej..