Mianowany generałem brygady. W okresie od 25 listopada 1981 do 10 kwietnia 1987 był wiceministrem spraw wewnętrznych i szefem Służby Bezpieczeństwa. W październiku 1983 na mocy uchwały Rady Państwa PRL mianowany generałem dywizji. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. We wrześniu 1986 został członkiem Komisji Partyjno-Rządowej ds. Przeglądu i Unowocześniania Struktur Organizacyjnych Gospodarki i Państwa (pracującej pod przewodnictwem sekretarza KC PZPR Mariana Woźniaka)Sprawna organizacja warunkiem postępu, "Rzeczpospolita", nr 224, 25 września 1986, s. 4..
W 1984 był podejrzany o sprawstwo kierownicze zabójstwa ks. Jerzego Popiełuszki. Jednak w wyniku interwencji najwyższych organów partyjno-państwowych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jego sprawę wyłączono z procesu toruńskiego, a on sam został uniewinniony. Po zwolnieniu z resortu był chargé d’affaires i ambasadorem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w Tiranie (1987–1990). Odwołany ze stanowiska ambasadora przez prezydenta Wojciecha Jaruzelskiego na wniosek premiera Tadeusza Mazowieckiego.