W 2011 znalazł się wśród dziesięciu Belgów (urzędników, funkcjonariuszy policji i wywiadu), przeciwko którym skargę złożył syn Patrice’a Lumumby, zamordowanego na początku lat 60. byłego premiera Demokratycznej Republiki Konga. Étienne Davignon był w tym czasie dyplomatą w Kinszasie, miał otrzymać zadanie przekonania prezydenta Josepha Kasavubu do odwołania kongijskiego premiera. Postępowanie w Belgii trwało kilkanaście lat, a Étienne Davignon stał się ostatnią żyjącą osobą z listy. W marcu 2026 organ sądowy zezwolił na przeprowadzenie przeciwko niemu procesu w zakresie zbrodni wojennych związanych z bezprawnym przetrzymywaniem jeńców wojennych, pozbawieniem ich prawa do sprawiedliwego procesu oraz ich poniżającym i upokarzającym traktowaniem. Étienne Davignon zmarł dwa miesiące po tej decyzji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Belgijscy urzędnicy Kategoria:Komisarze Unii Europejskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2026