Wieś odnotowana została w historycznych dokumentach prawnych, majątkowych i podatkowych dzięki czemu można odtworzyć panujące w niej stosunki społeczne i własnościowe. Miejscowość była wsią szlachecką należącą początkowo do Jana Głowacza ze Zbąszynia oraz jego żony. Pierwszy raz odnotowana w archiwalnym dokumencie historycznym mówiącym, że w 1409 pani Jadwiga Głowaczowa wdowa po Janie rozgraniczyła wsie Boruję i Belęcin z Tuchorzą. W 1467 odnotowano właściciela wsi Jana Bylęckiego z Belęcina, który kupił z prawem odkupu 3 łany sołtysie w Rogozińcu za 30 grzywien od tamtejszego sołtysa Michała Oganki. W 1472 Dobrogost Kosicki z Kosiczyna nabył 1/3 Belęcina za 100 grzywien od Jana Bylęckiego. W 1505 Stanisław Bylęcki zapisał swojej żonie Małgorzacie Zawadzkiej 100 kop posagu na połowie Belęcina - połowę folwarku, łąki o nazwie Czyste Małe położoną pod granicą wsi oraz ostrowu zwanego Pawłów Ostrów, które należały do wsi.