mały|Skan Deklaracji Praw Deklaracja praw (ang. Declaration of Rights) – petycja do króla Anglii z 13 lutego 1689. Zaprzysiągł ją Wilhelm III Orański. Została zaakceptowana przez parlament i 16 grudnia 1689 przyjęła kształt ustawy o prawach (ang. Bill of Rights).
W trzynastu punktach wyliczała podstawowe nadużycia władzy, popełnione przez dynastię Stuartów. Jednocześnie przy każdym z tych punktów sformułowano nowe zasady prawne, które odnosiły się do uprawnień monarszych. Ich celem było zapobieżenie nawrotowi absolutyzmu.
Najważniejsze postanowienia: król nie mógł wykonywać prawa suspensy (czyli zawieszania ustaw parlamentu wobec wszystkich osób) bez zgody parlamentu; bezwzględny zakaz udzielania dyspensy (czyli uchylania ustaw parlamentu w odniesieniu do niektórych osób bądź czynności); król nie mógł nakładać podatków bez zgody parlamentu; zakaz utrzymywania stałej armii w czasie pokoju; poddani mogli odtąd wnosić petycje w sprawach zarówno publicznych, jak i prywatnych; postulat częstszego zwoływania sesji parlamentu oraz wprowadzenie wolności słowa oraz debat; zniesiono restytuowany przez Jakuba II Sąd Wysokiej Komisji; postulat powoływania na sędziów przysięgłych ludzi uczciwych, którzy nie są stronnikami monarchy.