Główny pas pancerny na śródokręciu na linii wodnej miał grubość 350 mm, a w dolnej części, pod wodą jego grubość spadała do 170 mm. Nad nim rozciągał się górny pas pancerny grubości 250 mm, nakryty pokładem głównym (bateryjnym) grubości 30 mm. Pasy pancerne tworzyły cytadelę, obejmującą skrajne wieże artylerii, zamkniętą od przodu i tyłu przegrodami. Poza cytadelą pas w okolicy linii wodnej był cieńszy (na dziobie – 200 mm, na rufie – 100 mm), nie dochodził on do krańców kadłuba. Wyżej na burtach znajdowały się kazamaty artylerii średniej, cofnięte w stosunku do płaszczyzny burt, opancerzone pancerzem 170 mm.

Główną osłonę poziomą stanowił wewnętrzny pokład pancerny w rejonie linii wodnej, grubości 30 mm, trapezowy w przekroju poprzecznym, którego boki opadały łagodnymi skosami do burt, dochodząc do dolnej krawędzi głównego pasa. Pokład pancerny rozciągał się na całą długość okrętu, chroniąc główne mechanizmy poniżej, a jego grubość na rufie poza cytadelą wzrastała do maksymalnie 120 mm nad maszyną sterową. Osłonę poziomą uzupełniał główny pokład grubości 30 mm, a na dziobie oraz śródokręciu górny pokład gruby na 30–40 mm.