Obecny – zaburzenie konwersyjne Nieobecny – zaburzenia pod postacią funkcjonalnych objawów neurologicznych
Wykluczenie chorób neurologicznych Objawy zaburzenia konwersyjnego przypominają typowe symptomy schorzeń neurologicznych (np. udar, stwardnienie rozsiane, epilepsja czy hipokaliemiczne porażenie okresowe), dlatego do postawienia rozpoznania konieczne jest wykluczenie organicznej przyczyny choroby. Bardzo rzadko zdarza się, by pacjenci z chorobami neurologicznymi cierpieli także na zaburzenie konwersyjne.
Wykluczenie symulowania choroby W najnowszych kryteriach DSM-5 nie ma już wymogu udowodnienia, że choroba nie jest symulacją. Wynika to z faktu, że nie ma badań diagnostycznych, które umożliwiałyby jej wykrycie. Symulację rozpoznać można tylko wtedy, gdy sam pacjent przyzna się do oszustwa, bądź zostanie przyłapany na udawaniu dolegliwości.
Mechanizm psychologiczny Najtrudniejszym elementem diagnozy jest stwierdzenie psychologicznej przyczyny obserwowanych zaburzeń. Nawet jeśli początek choroby można powiązać ze znanym czynnikiem psychicznym, wciąż nie jest do końca jasne, jaki jest mechanizm powstawania objawów w zaburzeniu konwersyjnym.