Ze względu na podległość sił oraz zakres realizowanych przez nie przedsięwzięć zostało ono podzielone na strategiczne, operacyjne i taktyczne, natomiast w zależności od czasu i celu, w jakim jest prowadzone: na poszukujące (wstępne), selektywne, bezpośrednie i kontrolne.
Zasady rozpoznania Według narodowych dokumentów doktrynalnych:
centralne kierowanie: działalność rozpoznawcza musi być kierowana na szczeblu centralnym i koordynowana przez sztabowe komórki rozpoznawcze; terminowość; efektywne wykorzystanie: system rozpoznania powinien być konfigurowany w sposób modułowy, stosownie do rodzaju, miejsca i czasu trwania działań; obiektywność: napływające informacje muszą być bezstronnie ocenione i porównane tak, by uniemożliwić próby dostosowywania wiadomości rozpoznawczych do wcześniej podjętej koncepcji działań; dostępność: informacje i wiadomości rozpoznawcze muszą być udostępnione sztabowym komórkom rozpoznawczym i innym użytkownikom w wymaganym czasie; dyspozycyjność: elementy systemu rozpoznania muszą prowadzić działalność w sposób ciągły, zachowując zdolność do realizacji zadań; bezpieczeństwo: to zapewnienie bezpieczeństwa źródeł informacji oraz potencjału rozpoznawczego poprzez ich właściwe chronienie jest priorytetowym działaniem; systematyczność: wiadomości rozpoznawcze muszą być weryfikowane i