Służy to „kultowi na odległość” (yōhai).
Obiekty chramu Obiekty usytuowane w obrębie terenu (keidaichi) chramu: torii – symboliczna brama prowadząca do świętego obszaru chramów i miejsc świętych shintō; honden (także: seiden) – główny pawilon (właściwy pawilon), w którym przechowywane są święte przedmioty; haiden – pawilon poświęcony modłom i obrzędom kultowym; heiden – pawilon przechowywania świętych ofiar, ale przeważnie budowany jako łącznik pomiędzy honden a haiden. Obecnie najczęściej służy jako miejsce rytuałów; kagura-den (inaczej: mai-dono) – pawilon ze sceną lub oddzielna scena służące ceremonialnym, świętym tańcom kagura. Struktury te pojawiły się pod koniec okresu Heian (794–1185) i rozpowszechniły się w okresie Kamakura (1185–1333). W dawnych wiekach taniec odbywał się na otwartej przestrzeni przed chramem. Miało to odniesienie do tańca wykonanego przez bogów przed jaskinią, w której ukryła się bogini Amaterasu, w celu wywabienia jej stamtąd. Czasem haiden może być wykorzystywany do tego celu. shamusho – biuro administracji chramu; temizu-ya (czasem niewłaściwie: chōzu-ya) – zbiornik z bieżącą wodą, okryty niewielkim daszkiem, służący odwiedzającym chram do symbolicznego oczyszczenia poprzez opłukanie rąk i ust.