Tworzył w językach polskim, łacińskim i cerkiewnosłowiańskim.
Dzieła Żywoty Świętych (Kijów 1670) Lutnia Apollinowa każdej sprawie gotowa (1671) Rozmowy o wierze i życiu świętych Księgi rodzaju Księga śmierci O przygodach życia ludzkiego Nowa miara starej wiary na wymierzenie władzy św. Piotra i papieżów rzymskich i pochodzenie Ducha Św. od Ojca (1675) Noty pięć ran Chrystusowych (Czernihów 1680) Wieniec Bożej Matki, świętych ojców kwiatki, Najświętszej Panny sertum ex floribus SS. Partum deckertum (Czernihów 1680)
Uczniowie i następcy Do uczniów arcybiskupa należeli Joannicjusz Galatowski, Symeon Połocki i Innocenty (Kulczycki) – pierwszy biskup prawosławny w Irkucku, zaliczony do grona świętych rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, obecnie patron Syberii. Będąc w podeszłym wieku, Łazarz Baranowicz wybrał swego pomocnika i następcę w osobie Teodozjusza (Połonickiego-Uglickiego).
Biografię Łazarza Baranowicza napisał Stradomski w Dzienniczku misterium osiecenia narodowego za lipiec i sierpień 1852.
Literatura Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana Saturnina Sikorskiego (1892–1914), tom 6, s. 946. Encyklopedia Powszechna Orgelbranda (1862–1869), tom 2, s. 860–861. Енциклопедія українознавства, Lwów 1993, t. 1, s.