Kratowo (maced., bułg., serb. Кратово) – miasto na wschodzie Macedonii Północnej, na zachodnim skraju gór Osogowska Płanina. Ośrodek administracyjny gminy Kratowo. Liczba ludności – 10 942 osób (97% Macedończyków) . Miasto leży w kraterze wygasłego wulkanu.
Historia mały|lewo|Kratowo w międzywojniu W okolicach Kratowa już w starożytności wydobywano rudy metali – srebra, złota, miedzi i żelaza. Założona w tym miejscu przez Rzymian pierwsza górnicza osada nazywała się Kratiskara. Pierwsi Słowianie pojawili się tam w VI wieku. W średniowieczu miasto nosiło nazwę Koritos i Koriton. Miało już wówczas liczne fortyfikacje, działały tam zakłady rzemieślnicze, huty i kuźnie, rozwijał się handel. W 1282 przeszło z rąk Bułgarii do Serbii, po czym w Kratowie osiedli górnicy z Saksonii bądź Flandrii. Miasto zostało anektowane przez Imperium Osmańskie w trakcie tureckiego podboju Serbii. Kopalnie uległy zniszczeniu podczas bułgarskiego powstania Karposza w 1689 i zostały otwarte na nowo dopiero w 1805. W 1836 Kratowo miało 56 tys. mieszkańców, jednak pod koniec XIX wieku zaczął się raptowny upadek miasta. Z czasów rozkwitu miastu pozostało sporo zabytkowych budowli, w tym liczne mosty i wieże.