Krystalizuje w układzie regularnym. Tworzy dobrze wykształcone, izometryczne kryształy o pokroju dwunastościanu rombowego i dwudziestoczterościanu deltoidowego, bardzo rzadko ośmiościanu. Występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych. Zazwyczaj występuje jako minerał wrosły lub narosły. Czasami wykazuje niewyraźną, jednokierunkową oddzielność. Jest kruchy, przezroczysty do nieprzezroczystego, tworzy kryształy mieszane z piropem – zwane rodolitem. Niektóre kryształy wykazują asteryzm w postaci czteroramiennej gwiazdy. Kryształy obrabiane fasetkowo mają diamentowy połysk, natomiast kaboszonowo odznaczają się jedwabistym połyskiem. Czerwone okazy nazywane są karbunkułami. Za czerwoną barwę odpowiadają jony żelaza.
Występowanie Stanowi składnik skał powstałych wskutek średniego metamorfizmu regionalnego (łupki mikowe, migmatyty, paragnejsy). Buduje eklogity. Występuje w strefach kontaktowych intruzji granitowych zwłaszcza w hornfelsach. Spotykany w ryolitach, łupkach łyszczykowych, amfibolach, gnejsach, granulitach, dacytach, andezytach. Rzadko spotykany w pegmatytach i granitach. także w skałach okruchowych (piaskach i żwirach).