Podstawowa klasyfikacja bioczujników: Typ Zasada działania Selektywność Granica wykrywalności Immunosensor Detekcja analitu na podstawie specyficznych interakcji przeciwciało-antygen. Możliwość detekcji komórek zwierzęcych, roślinnych, bakteryjnych a także białek i cukrowców. Duża względem analizowanego składnika w próbce 50-100 komórek/ml Chemoreceptosensor Detekcja sygnału na podstawie specyficznych oddziaływań między cząsteczką analittu a cząsteczką specjalnie zaprojektowanego chemoreceptora. Możliwość detekcji białek, receptorów i kanałów błonowych. Głównie rozpoznawane są duże rodziny białek o podobnej strukturze. 10 nmol/ml Sensor enzymatyczny W działaniu wykorzystuje katalizę enzymatyczną określonego substratu przez dany enzym. Możliwa detekcja większej ilości substratów w próbce. Ograniczona przez specyficzność substratową wykorzystanego enzymu. 100 nmol/ml Sensor DNA Działanie opiera się na interakcjach pomiędzy specyficznymi sondami molekularnymi a DNA zawartym w analizowanej próbce. Detekcja komórkowego DNA. Wysoka w względem poszukiwanej próbki. >pmol/ml Sensor tkankowy Zawiera w części sensorycznej fragment tkanki. Działanie oparte na specyficznych interakcjach między tkanką a analitem. Niska względem wykrywanych molekuł lub komórek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bioczujnik · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.