thumb|245px|left|Pozostałości bezwyznaniowego cmentarza na szczycie Szubienicznej Góry W latach ok. 1914–1966 u podnóża Szubienicznej Góry, wzdłuż ulicy Traugutta funkcjonował bezwyznaniowy, urnowy cmentarz, do 1945 był to cmentarz krematoryjny. Po wyczerpaniu miejsc, prawdopodobnie pod koniec lat 20. XX wieku, do cmentarza przyłączono nowy teren na szczycie Szubienicznej Góry. Krematorium było czynne w latach 1914–1945. Gdańsk był pierwszym miastem na terenie współczesnej Polski, w którym założono krematorium. Należało do Towarzystwa Kremacji „Płomień” (Die Flamme). Po wojnie budynek przekazano gminie ewangelicko-augsburskiej, następnie przejęła go gmina prawosławna. Urządzenia krematoryjne znajdujące się w piwnicach budynku zdemontowano i zniszczono na przełomie lat 80. i 90. W połowie lat 90. obiekt przebudowano na cerkiew.
Teren dawnego cmentarza bezwyznaniowego został wpisany do gminnej ewidencji zabytkówGminna ewidencja zabytków miasta Gdańska, stan na dzień 10.08.2022, poz. 6235..
Obszar Szubienicznej Góry został włączony w granice administracyjne miasta w 1902. Należy do okręgu historycznego Wrzeszcz.