W 1967 roku Fédération Internationale de l’Automobile oficjalnie wprowadziła cykl Mistrzostw Formuły 2. Równocześnie zmieniono regulamin techniczny serii; w latach 1967–1971 używano silników o pojemności 1,6 litra, po czym w 1972 roku wprowadzono jednostki napędowe o pojemności dwóch litrów. Ten limit obowiązywał już do ostatecznego końca F2, czyli do 1984 roku.
Wzrost prestiżu F2 spowodował, iż coraz częściej w wyścigach obok młodych adeptów kierownicy startowali również kierowcy Formuły 1, którzy tym samym wypełniali sobie wolny czas między poszczególnymi Grand Prix.
Na początku lat 80. XX wieku wzrost kosztów udziału w Formule 2 przyczynił się do spadku zainteresowania wśród grona właścicieli i konstruktorów. Na placu boju pozostały tylko potężne koncerny jak Honda, BMW oraz Renault. Wobec takiego stanu rzeczy, wraz z końcem 1984 roku Fédération Internationale de l’Automobile zdecydowała się na zastąpienie cyklu F2 przez tańszą wersję, czyli Formułę 3000. W mistrzostwach F3000 wszystkie zespoły używały standardowej jednostki napędowej Forda.