Ten nastrój wdzięczności, przyjęcia schronienia w Bogu, oraz szacunku dla „łaski Pana” dobrze oddaje pieśń wielkiego wielbiciela Kryszny Śrila Bhaktiwinoda Thakura, którą bhaktowie Kryszny intonują wspólnie przed każdym posiłkiem:
”O Panie, to materialne ciało jest siedliskiem ignorancji, a zmysły są siecią ścieżek prowadzących do śmierci. W jakiś sposób upadliśmy do tego oceanu materialnego zadowalania zmysłów. A ze wszystkich zmysłów język jest najbardziej nienasycony i trudny do kontrolowania. Jest bardzo trudno pokonać język. Ale poprzez Twoją łaskę drogi Kryszno otrzymujemy to wspaniałe prasada w celu kontroli języka. Teraz je spożyjemy ku naszej pełnej satysfakcji, sławiąc Sri Sri Radha-Krysznę, i z uczuciem prosząc o pomoc Pana Ćajtanję i Nitjanandę.„
Wśród wyznawców Kryszny obowiązuje zasada, że jedzenie podczas gotowania nie może być smakowane przez kucharza (chyba że w nagłym przypadku), ponieważ to Kryszna jako pierwszy musi go spróbować (jako, że to właśnie dla niego to jedzenie jest przygotowywane).