Największe sukcesy klubu miały miejsce w latach 80. Dzięki trenerowi Tadeuszowi Lisowskiemu, w zespole - oprócz miejscowych zawodników - grali również studenci gorzowskiej filii Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W 1983 zespół po raz pierwszy w swojej historii awansował do III ligi. Przygoda w tych rozgrywkach trwała tylko jeden sezon. W 1985 piłkarze powrócili na zaplecze II ligi. Przez trzy kolejne sezony drużyna zajmowała miejsce w czołówce. W sezonie 1987/1988 była blisko awansu do II ligi, zajmując w swojej grupie 3 miejsce, tracąc do lidera Chemikiem Police trzy punkty.
W tym samym sezonie klub znalazł się w szesnastce najlepszych drużyn w Pucharze Polski. Wojcieszyczanie pokonali kolejno: Energetyka Gryfino 3:1, Arkę Gdynia 3:0, Gwardię Koszalin 2:0, Ruch Chorzów 2:1. W 1/8 finału ulegli ŁKS Łódź 1:2. Wówczas na mecze gromadziło się na stadionie w Wojcieszycach po kilka tysięcy widzów.
Likwidacja Stacji Hodowli Roślin oznaczała konieczność poszukiwania nowych rozwiązań organizacyjnych i ekonomicznych dla wojcieszyckiego klubu. W styczniu 1995 nastąpiła fuzja SHR-u z Różą Różanki, skutkująca utworzeniem SHR-Róża Wojcieszyce.