114.
Warunki naturalne Półwysep jest silnie pofałdowany (najwyższy szczyt w paśmie Tajget wznosi się na 2407 m n.p.m.). Roślinność śródziemnomorska – makia, frigana, a także pozostałości lasów liściastych (dąb wieczniezielony). Na Peloponezie leży Jezioro Stymfalijskie.
Historia thumb|300px|Peloponez w okresie klasycznym
Na Peloponezie znajdują się krainy historyczne: Achaja, Arkadia, Argolida, Elida, Mesenia i Lakonia.
W II tysiącleciu p.n.e. greckie plemiona, określane jako Achajowie wyparli ludność niegrecką. Około XIII i XII w. p.n.e. opanowany przez Dorów. Od VII w. p.n.e. na Peloponezie dominowała Sparta (założycielka Związku Peloponeskiego), aż do klęski zadanej jej przez Teby pod Leuktrami w roku 371 p.n.e.
W roku 146 p.n.e. Peloponez został włączony do Republiki rzymskiej, następnie znalazł się we władzy Bizancjum. W latach 1204–1283 był zajęty przez krzyżowców, po czym wrócił pod władzę Bizancjum. Utworzono wówczas bizantyjski Despotat Morei. W 1460 półwysep podbili Turcy, utracili go jednak przejściowo w latach 1680–1710 na rzecz Wenecjan. Od 1830 roku Peloponez należy do niepodległej Grecji (zob.