Przywódcy zmuszeni są do polegania na biurokratycznej i specjalistycznej kadrze, co stopniowo prowadzi do centralizacji władzy. W organizacji wytwarza się wewnętrzna hierarchia, a możliwości partycypacji mas stają się ograniczone. Cele polityczne ustępują wobec interesów organizacyjnych. Pierwotny demokratyczny charakter partii zmienia się w konserwatywne tendencje utrzymania władzy za wszelką cenę. Z tego też powodu, elity i biurokracje grają bardzo ważną rolę publiczną, także w krajach formalnie demokratycznych.
Późniejsze dyskusje Od początku koncepcja Michelsa wzbudziła szerokie zainteresowanie i dyskusję. Zwracano uwagę, że Michels nie zdefiniował dobrze ani organizacji ani oligarchii. Pojęcia te pozostawały u niego mgliste i używał ich dość swobodnie, podobnie do innego używanego wtedy pojęcia "klasy rządzącej".
Jedną z szeroko dyskutowanych kwestii był zakres stosowalności żelaznego prawa oligarchii. W połowie XX wieku powrócono do zainteresowania tezą w kontekście teorii i socjologii organizacji (a nie tylko). Michels sformułował swoje tezy jako prawo nauki, mające obowiązywać bezwględnie. Współczesni socjolodzy podważają to twierdzenie, wskazując, że jest to raczej mocna tendencja, którą można zaobserwować w niektórych warunkach działania organizacji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Socjologia organizacji Kategoria:Teoria partii politycznych