Szakłak (Rhamnus L.) – rodzaj roślin należący do rodziny szakłakowatych. Liczy ok. 125–150 gatunków. Występują głównie na półkuli północnej, osiągając największe zróżnicowanie we wschodniej Azji i Ameryce Północnej, tylko kilka gatunków rośnie w Europie i Afryce, we florze Polski występuje tylko jeden gatunek – szakłak pospolity R. cathartica.
Morfologia thumb|Kwiaty szakłaka pospolitego thumb|Rhamnus utilis Pokrój Krzewy lub małe drzewa do 6 m wysokości, czasem płożące. U wielu gatunków występują ciernie. Liście Zimozielone lub opadające na zimę, naprzeciwległe lub skrętoległe. Pojedyncze, często o piłkowanych brzegach, rzadko całobrzegie. Przylistki zwykle szybko opadające, rzadko trwałe. Kwiaty Niepozorne, jedno- lub obupłciowe, wyrastające w gronach w kątach liści. Działek 4 lub 5, zrośniętych u nasady kubeczkowato. Płatki zredukowane, czasem zupełnie ich brak. Pręcików 4 lub 5, przyrośniętych do działek. Zalążnia górna z 2 lub 3 owocolistków. Szyjka słupka trójdzielna. Owoce Niewielkie, mięsiste pestkowce, zwykle czarne, rzadziej czerwone. Zawierają 2–4 nasiona.
Biologia Kwiaty zapylane są przez muchówki i błonkówki.