pozorne skrócenie odstępu PQ) z powodu małego potencjału pobudzenia przedsionkowego, co w efekcie skutkuje brakiem wychylenia linii izoelektrycznej w postaci załamka P.
Odstęp PQ, czyli czas przechodzenia pobudzenia od przedsionków do komór, jest zazwyczaj krótszy od odstępu QP (czas wstecznego przewodzenia od komór do przedsionków), który zazwyczaj nie przekracza 0,28 s.
Skrócenie odstępu PQ wariant normy zespół preekscytacji zespół Wolffa-Parkinsona-White’a zespół Lowna-Ganonga-Levine’a rytm z łącza przedsionkowo-komorowego komorowe pobudzenia zsumowane rozkojarzenia przedsionkowo-komorowe choroby spichrzeniowe: choroba Pompego i choroba Fabry'ego Czas 0,12–0,20 s jest fizjologicznym czasem przechodzenia fali pobudzenia od mięśniówki przedsionków do mięśniówki komór. Skrócenie tego czasu, co w zapisie EKG objawia się skróceniem odstępu PQ, może być związane z obecnością ośrodka pobudzenia znajdującego się w niższych partiach układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca (w łączu przedsionkowo-komorowym) - powstająca fala depolaryzacji biegnie jednocześnie ku górze do przedsionków, jak i ku dołowi do komór.