Horst Ludwig Störmer (ur. 6 kwietnia 1949 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki fizyk, noblista.
Życiorys Horst Störmer urodził się we Frankfurcie, ale dzieciństwo spędził w Sprendlingen (obecnie część Dreieich), gdzie jego rodzice prowadzili sklep z dekoracjami wnętrz. Jako dziesięciolatek rozpoczął naukę w Gimnazjum Goethego w Neu-Isenburg. Po jego ukończeniu zaczął studiować architekturę na Technische Universität Darmstadt, później jednak zdecydował się na fizykę na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem. Przygotowywał pracę dyplomową pod kierunkiem Eckhardta Hoeniga w Instytucie Fizyki (dyrektorem Instytutu był wówczas ). W tym samym zespole studiował także inny późniejszy noblista Gerd Binnig.
W 1974 roku wyjechał do ośrodka badawczego w Grenoble, prowadzonego przez Centre national de la recherche scientifique i Max Planck Institute for Solid State Research. Prowadził badania nad właściwościami układów elektron – dziura w polu magnetycznym. W 1977 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie w Stuttgarcie. Promotorem jego rozprawy doktorskiej był .