thumb|Pozostałości po budynku heliai na ateńskiej Agorze thumb|Pozostałości po budynku heliai z innej perspektywy; w głębi po prawej – Stoa Attalosa thumb|Kleroterion, zbiory Muzeum Agory w Atenach thumb|Plakietki identyfikacyjne sędziów heliai, zbiory Muzeum Agory thumb|Żetony do głosowania z brązu, zbiory Muzeum Agory
Heliaja, eliaja (gr. , , trl. hēliaía) – wielki trybunał (sąd ludowy) w starożytnych Atenach o charakterze sądu przysięgłych, jeden z najważniejszych organów władzy w Atenach w V i IV wieku p.n.e.
Wprowadzenie i ewolucja znaczenia Wprowadzony został w VI w. p.n.e. reformami Solona. W czasach Solona zbierał się na placu pod gołym niebem w pełnym słońcu (stąd nazwa sądu) w jednym z rogów ateńskiej Agory i był instancją odwoławczą (efesis) od decyzji urzędników. Jednak z czasem kompetencje jego rozszerzyły się, stał się najwyższą instancją w sprawach sądowych w Atenach, reprezentując aspekt sądowy eklezji (Zgromadzenia Ludowego). Najsłynniejszym procesem, który odbył się przed obliczem heliai, był proces Sokratesa w 399 p.n.e., zakończony skazaniem oskarżonego na śmierć.