Maria Krystyna Ferdynanda de Borbón (wł. Maria Cristina Ferdinanda di Borbone-Due Sicilie, hiszp. María Cristina Fernanda de Borbón-Dos Sicilias y Borbón; ur. 27 kwietnia 1806 w Palermo, zm. 22 sierpnia 1878 w Hawrze) – księżniczka Obojga Sycylii, królowa Hiszpanii (1829–1833), regentka Hiszpanii (1833–1840).
Była czwartą córką króla Franciszka I (hiszp. Fernando) (1784–1833) oraz matką królowej Izabeli II (hiszp. Isabel) (1830–1904).
Królowa Hiszpanii 11 grudnia 1829, w Madrycie poślubiła swojego wuja, króla Hiszpanii – Ferdynanda VII. Matka Marii Krystyny – Maria Izabela i Ferdynand VII byli oboje dziećmi króla Karola IV Burbona (Carlosa IV) i jego żony Marii Ludwiki Parmeńskiej. Ponadto, pierwsza żona Ferdynanda VII – Maria Antonietta Burbon (1784–1806) była siostrą Franciszka I Sycylijskiego, czyli ciotką Marii Krystyny. Po śmierci Marii Antonietty, Ferdynand VII poślubił Marię Izabelę Portugalską, infantkę portugalską (1787–1819), a po jej śmierci – Marię Józefę Wettyn, księżniczkę saksońską (1803–1829). Maria Krystyna była więc jego czwartą i ostatnią żoną, jako jedyna z jego żon z którą miał potomstwo, które przeżyło dzieciństwo. 9 stycznia 1818, w wieku czterech miesięcy, zmarła bowiem Doña María Luísa Isabel, córka Franciszka i Marii Izabeli.