Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val Gardena wystartowała tylko w slalomie, jednak nie ukończyła rywalizacji. Wzięła także udział w zjeździe podczas igrzysk olimpijskich w Sapporo w 1972 roku, gdzie zajęła ósme miejsce.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 7 stycznia 1967 roku w Oberstaufen, zajmując trzecie miejsce w slalomie. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Nancy Greene oraz Fernande Bochatay ze Szwajcarii. Tym samym już w swoim debiucie od razu wywalczyła pierwsze podium. W kolejnych startach jeszcze 21. razy plasowała się w najlepszej trójce zawodów tego cyklu, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa: 10 stycznia w Grindelwald i 26 stycznia 1967 roku w Saint-Gervais była najlepsza w slalomie. Ostatnie podium wywalczyła 19 lutego 1971 roku w Sugarloaf, gdzie była trzecia w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1966/1967, kiedy zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji giganta, a w klasyfikacji slalomu wywalczyła Małą Kryształową Kulę. Była także druga w klasyfikacji zjazdu w sezonie 1969/1970. W 1972 roku zakończyła karierę.
Po zakończeniu kariery prowadziła sklepy sportowe i restauracje, zajmowała się także szkoleniem młodzieży.