Franciszek Michał Prażmowski herbu Belina (ur. w Prażmowie – zm. 3 września 1701 w Janowie) – opat klasztoru benedyktynów w Sieciechowie, sekretarz wielki koronny od 1669 roku, sekretarz królewski, prepozyt gnieźnieński, kanonik krakowskiUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku, Kórnik 1992, s. 148., prezydent Trybunału Głównego Koronnego w 1668, 1669, 1676, 1679, 1681, 1685, 1690, 1696 roku Jan Korytkowski, Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych. t. 1, Gniezno 1883, s. 407., dyplomata.
Życiorys Był synem Andrzeja kasztelana warszawskiego oraz bratem prymasa Mikołaja Prażmowskiego, wojewody płockiego Samuela Jerzego i chorążego nadwornego koronnego Wojciecha. Po ukończeniu filii Akademii Krakowskiej w Jedlińsku studiował teologię w Wiedniu, a następnie wyjechał do Rzymu. Po powrocie dzięki poparciu brata Mikołaja został sekretarzem królewskim.