Debiut Il Guaro miał miejsce podczas meczu o Superpuchar Portugalii z CS Marítimo rozegranym 16 sierpnia 2008 r. 14 grudnia 2008 strzelił dwie bramki w starciu z CD Cinfaes w Pucharze Ligi. Pierwszą bramkę dla Porto strzelił w spotkaniu z Vitórią Setúbal 6 grudnia 2008 r. 24 kwietnia 2010 również w meczu z Vitorią strzelił gola i zaliczył 2 asysty. Graczem pierwszej jedenastki został od sezonu 2010/11, gdy Smoki opuścił Raul Meireles. W finale Ligi Europy 2011 zaliczył asystę przy trafieniu Radamela Falcao. Jedna z jego dwóch bramek w wygranym 4:1 spotkaniu z Maritimo została wybrana najpiękniejszą w sezonie 2010/11 w Europie. W meczu o Superpuchar Europy został ukarany czerwoną kartką. Po wygraniu Ligi Europy i odejściu Villasa-Boasa Guarin pod wodzą nowego trenera Vitora Pereiry stracił miejsce w wyjściowej jedenastce. W listopadzie 2011 r. doznał kontuzji wykluczającej go z gry do kwietnia. Dla Porto zagrał w 63 meczach ligowych i zdobył 11 bramek. Inter Mediolan Nie przeszkodziło mu to jednak zmienić klubu, gdyż 31 stycznia 2012 Guarin został wypożyczony do Interu Mediolan za 1,5 mln euro, gdzie miał zastąpić odchodzącego do PSG Thiago Mottę. Jego debiut miał miejsce 1 kwietnia 2012 roku w meczu wygranym przez Inter Mediolan 5:4 z Genoa CFC, kiedy zmienił w 61 minucie Dejana Stankovicia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fredy Guarín · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.