256–257..
Idee zawarte w Bhagawat Gicie rozpowszechniły się na ziemiach polskich także za pośrednictwem twórczości Rabindranatha Tagore; jego Pieśni ofiarne przetłumaczone zostały na język polski już w 1913A.Tokarczyk, op.cit., s. 225.. Propagatorem Wedanty był indolog Andrzej Gawroński (1885-1927).
Pierwszym polskim kompendium teologii hinduizmu była rozprawa Eugeniusza Słuszkiewicza pt. O duchach, duszach, diabłach i demonach indyjskich, wydana w 1936 we LwowieA.Tokarczyk, op.cit., s. 285..
Współcześnie
Ważną popularyzatorką hinduizmu w Polsce w latach 40., 50. i 60. XX w. była Wanda Dynowska (Umadevi) (1888-1971), która spędziła wiele lat w Indiach w różnych aśramach i tam też zmarła. Wydała wiele dzieł, poświęconych zwłaszcza teologii i filozofii współczesnego hinduizmu. W 1947 ukazał się jej przekład Bhagawat Gity. Dynowska założyła w Madrasie serię wydawniczą „Biblioteka Polsko-Indyjska”, która upowszechniała hinduską myśl filozoficzno-religijnąA.Tokarczyk, op.cit., s. 256..