W sierpniu 1974 na Kamieńczyku w Górach Świętokrzyskich Andrzej Urbanowicz zorganizował 5-dniowe grupowe zazen wzorowane na sessin (intensywnym okresie medytacji praktykowany w klasztorach zen). Zawiązuje się grupa utożsamiająca się z buddyzmem, która później przekształca się w Koło Zen. Andrzej Urbanowicz budzi buddyzm w Polsce do życia. Rok później, w sierpniu 1975 na zaproszenie Urszuli i Andrzeja, przyjeżdża do Polski nauczyciel zen Philip Kapleau. Z czasem osoby związane z grupą na Piastowskiej zapoczątkowują powstawanie nowych grup buddyjskich.
Jesienią 1976, na zaproszenie Władysława i Zuzanny Czapnik (członków Koła Zen), do Krakowa przyjeżdża Lama Ole Nydahl
W kwietniu 1978, na zaproszenie Antoniego Szoski (członka Koła Zen), do Polski przyjeżdża koreański mistrz zen Soen Sa Nim. Odwiedza zenda w Warszawie, Krakowie i Katowicach.
Po 1989 nastąpił gwałtowny rozwój buddyzmu, szacuje się, że obecnie w Polsce żyje ponad 7000 Polaków praktykujących buddyzm.