Wsiewołod Jan Jakimiuk (ur. 5 stycznia 1902 w Kożynie, zm. 24 listopada 1991 w Nemours) – polski inżynier lotnictwa, konstruktor samolotów w PZL, De Havilland i Sud Aviation.
Młodość Wsiewołod Jakimiuk urodził się jako dziecko prawosławnego duchownego. W Wilnie ukończył szkołę średnią w roku 1920, tu też wstąpił na studia i w roku 1925 uzyskał magisterium z matematyki na Uniwersytecie im. Stefana Batorego, a po studiach pracował jako nauczyciel matematyki w wileńskich gimnazjach. W latach 1927–1929 podjął studia w École Supérieure d’Aéronautique w Paryżu, zakończone uzyskaniem dyplomu inżyniera lotnictwa, a na Uniwersytecie na Sorbonie uzyskał licencję de l'aéronautique général (licencjat).
Początki kariery zawodowej w Polsce Po studiach wrócił do Polski i w 1930 podjął pracę w Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie w zespole inż. Zygmunta Puławskiego jako konstruktor i obliczeniowiec. Początkowo pracował przy projektowaniu samolotu myśliwskiego PZL P.11, a po śmierci Puławskiego przejął kierownictwo nad projektami seryjnych myśliwców PZL P.7 i PZL P.11, produkowanych także na eksport do RumuniiDla lotnictwa polskiego: P.7a (1932 rok – 150 szt.), P.11a (1934 rok – 50 szt.) i P.11c (1935 rok.