21 listopada 2024 roku miejscy radni w Białymstoku ustanowili patronem roku w 2025 Franciszka Karpińskiego poetę i twórcę "Pieśni nabożnych" pisanych na dworze Branickich. 26 września 2025 Sejm RP podjął uchwałę ws. upamiętnienia Franciszka Karpińskiego w 200. rocznicę śmierci.
Twórczość krytycznoliteracka Waldemara Smaszcza podąża podlaskimi śladami Franciszka Karpińskiego.
Upamiętniony w Suchodolinie, patronuje miejscowej szkole podstawowej.
Twórczość Karpiński był zafascynowany kulturą ludu. Tłumacząc psalmy, przywiązywał dużą wagę do jasnego i czytelnego języka. Krytykował przekłady Kochanowskiego za rozwlekłość, niezgodność z oryginałem i zbyt częste nawiązywanie do mitologii.
Był twórcą nurtu sentymentalnego w liryce polskiej. Tworzył: sielanki (Laura i Filon), wiersze miłosne (Do Justyny. Tęskność na wiosnę), dumy, elegie, wiersze patriotyczne: Żale Sarmaty nad grobem Zygmunta Augusta Pieśń dziada sokalskiego pieśni religijne (zawarte w zbiorze Pieśni nabożne), które stały się bardzo popularne: Kiedy ranne wstają zorze (oryg. Pieśń poranna) Wszystkie nasze dzienne sprawy Zróbcie mu miejsce, Pan idzie z nieba Bóg się rodzi – moc truchleje (oryg. Pieśń o Narodzeniu Pańskim, muz.