Hippolyte et Aricie – typowa dla francuskiej tradycji operowej i dla twórczości Jeana-Philippe’a Rameau opera skomponowana dla opery w Paryżu na sezon 1733 roku. Był to tak zwana tragedia liryczna - tragédie lyrique) – 5 aktów z prologiem. Druga wersja powstała w 1742 roku.
Historia utworu Swój pierwszy utwór, napisany do farsy Alexisa Pirona L'Endriaque, Rameau wystawił w Saint-Germain w 1723 roku. Od tego czasu przez dziesięć lat współpracował z tym autorem. W 1732 roku pod wrażeniem Jeftego Montéclaira, postanowił spróbować swych sił w tragedii. Z prośbą o tekst zwrócił się do librecisty Jeftego księdza Pellegrina, którego mógł spotkać u swego protektora, królewskiego ministra podatków La Pouplinière'a. Na wiosnę 1733 roku przesłuchano pierwszy akt utworu u księcia de Carignan. Premiera miała miejsce 1 października w Académie Royale de Musique. Wystawienie opery nie było pozbawione trudności, ze względu na opór wykonawców (trzeba było między innymi skreślić drugi tercet Parek). doprowadziło też do pierwszego ze sporów estetycznych, w które obfitowała twórczość Rameau: batalii pomiędzy „Lullystami” a „Ramistami” (zwanymi też złośliwie ramoneurs – kominiarzami), olśnionymi geniuszem pięćdziesięcioletniego debiutanta. Przy okazji tego sporu po raz pierwszy użyto terminu „barokowy”.