mąż tęgi i zapracowany. Co niedzielę wychodzili na spacer i wracali wieczorem. W kwietniu mieszkali razem ze służącą, w lipcu zostali sami, a w październiku pozostała tylko pani, gdyż jej mąż zmarł na gruźlicę. Gdy mężczyzna chudł, skracał jedną sprzączkę, aby nie martwić żony, drugą skracała ona, żeby dodać mu otuchy. Tym sposobem oszukiwali się nawzajem w dobrej wierze. Po śmierci męża kobieta wyjechała z miasta.
Bohaterowie Pan – był urzędnikiem najemnym, jego choroba była główną przyczyną dramatu noweli. Był tęgim, pracowitym człowiekiem, często wypełniającym dokumenty do późnej nocy. Zmarł w październiku na gruźlicę, której pierwsze objawy wystąpiły u niego w lipcu. Pani – nauczycielka, dorabiająca szyciem. Była szczuplejsza od męża. W utworze cechowała się silnym charakterem, ale bardzo bała się o męża, dlatego uciekła się do podstępu z kamizelką. Troszczyła się o swojego męża i była bardzo zapracowaną kobietą. Narrator – mieszkaniec warszawskiej kamienicy, sąsiad małżonków, doświadczony przez los, człowiek przeciętny, jednak obdarzony znaczną wrażliwością, naturą refleksjonisty i zmysłem obserwacyjnym. Optymista widzący świat przez pryzmat lekkiej ironii. Widział ich mieszkanie z okna. Lubił kolekcjonować przedmioty, dlatego kupił od żydowskiego handlarza tytułową kamizelkę.