Ernest Rutherford, 1. Baron Rutherford of Nelson (ur. 30 sierpnia 1871 w Brightwater, zm. 19 października 1937 w Cambridge) – brytyjski fizyk urodzony w Nowej Zelandii, noblista, jeden z pionierów fizyki jądrowej, badał rozpady promieniotwórcze.
W roku 1908 otrzymał za to Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii. Już jako noblista Rutherford potwierdził istnienie jądra atomowego oraz protonów.
Odkrycie jądra atomowego pozwoliło między innymi na zmianę paradygmatu w fundamentach fizyki – stworzenie kwantowego modelu atomu przez Bohra, przewidzenie falowej natury elektronów przez de Broglie’a i sformułowanie pełnej mechaniki kwantowej przez Heisenberga, Schrödingera i Borna. W co najmniej jednym z rankingów fizyków Rutherford znalazł się w pierwszej dziesiątce wszech czasów.
Życiorys
Przodkowie Ernesta Rutherforda wyemigrowali z Anglii do Nowej Zelandii i prowadzili farmę w pobliżu miasta Nelson. Ernest Rutherford urodził się w pobliskim Spring Grove (współcześnie miasto Brightwater). Uczył się w , a doktorat uzyskał w Canterbury College (współcześnie University of Canterbury). Głównym polem jego badań była w tym czasie elektryczność.